Rynek pracy zamknięty.

• pozwolenie na pracę - wymagane - ale można je uzyskać szybko i bez zbędnych formalności. Najpierw musisz znaleźć pracodawcę, który zechce cię zatrudnić. Dopiero potem starasz się o pozwolenie na pracę. W tym celu składasz wniosek wraz z potwierdzeniem zatrudnienia (dostępny na stronie Ambasady Norwegii w Polsce www.amb-norwegia.pl lub www.udi.no.) w norweskim konsulacie w Polsce. O wiele łatwiej mają osoby, które pracodawcę znalazły , będąc już w Norwegii - wraz z pracodawcą udają się do pobliskiego komisariatu policji, gdzie składają odpowiedni wniosek.
• pozwolenie na pobyt - wymagane, wniosek o pozwolenie na pobyt składa się na komisariacie policji, razem z wnioskiem o pozwolenie na pracę. Bez pozwolenia na pobyt można przebywać w Norwegii przez 3 miesiące - w tym czasie można szukać pracy.

pracowników sektora stoczniowego (spawaczy, monterów itp), lekarzy, pracowników przemysłu rybnego, robotników leśnych, budowlańców, cieśli i stolarzy. Ponadto zatrudnienie znajdą pomoce domowe, mechanicy i ogrodnicy oraz operatorzy maszyn, a także podczas sezonu - robotnicy do prac remontowych i zbieracze runa leśnego.

W Norwegii nie ma ustawowych stawek minimalnych. Wysokość wynagrodzeń określana jest przez związki zawodowe i pracodawców w umowach dwustronnych. Minimalna stawka godzinowa w sektorze budowlanym wynosi 120,5 koron norweskich na godzinę - dla niewykwalifikowanych pracowników bez doświadczenia. Specjaliści w tej branży otrzymują co najmniej 134,75 koron, a przeciętne wynagrodzenie wynosi od 188 do 230 koron za godzinę.

Najdrożej jest w Oslo i większych miastach, co nie oznacza,że w pozostałych rejonach Norwegii jest tanio. Na mieszkanie w stolicy musisz przeznaczyć ok. 5 - 7 tys. koron miesięcznie, na wyżywienie - ok. 3,5 tys.