Pracowniku, zanim wyjedziesz, poznaj swoje prawa!

Katarzyna Kozak
10.06.2013 , aktualizacja: 10.06.2013 17:21
A A A
Każda osoba, która wyjeżdża do pracy za granicę, powinna znać przynajmniej podstawy prawa pracy obowiązującego w danym kraju. Dzięki temu będzie ją trudniej oszukać czy wykorzystać.
Wielka Brytania

Umowa: Nie zawsze jest w formie pisemnej. Jeśli jest tylko ustna, to w okresie do dwóch miesięcy od rozpoczęcia pracy pracodawca powinien przedstawić pracownikowi na piśmie warunki zatrudnienia. W dokumencie powinny pojawić się m.in. informacje o dacie rozpoczęcia zatrudnienia, rodzaju wykonywanej pracy, wynagrodzeniu i częstotliwości wypłacania pensji, godzinach pracy czy urlopie.

Czas pracy: Maksymalny okres pracy w ciągu tygodnia wynosi 48 godzin, chyba że pracownik potwierdzi na piśmie, że chce pracować dłużej. Zazwyczaj tydzień pracy trwa 37,5-40 godzin.

Wynagrodzenie minimalne: Pracownik nie może zarobić poniżej 6,19 funtów za godzinę. Dotyczy to osób, które ukończyły 21 lat. Dla młodszych pracowników stawki są nieco niższe. Wysokość National Minimum Wage zmienia się każdego roku w październiku.

Urlop wypoczynkowy: Dla osób, które pracują pięć dni w tygodniu, płatny urlop wynosi 5,6 tygodnia, czyli 28 dni, jednak pracodawca może wydłużyć ten czas. W przypadku osób, które pracują na część etatu, długość urlopu jest proporcjonalnie krótsza.

Świadczenia chorobowe: Pracownik, który jest chory co najmniej cztery dni (łącznie z weekendami i dniami wolnymi), otrzyma Statutory Sick Pay w wysokości 86,7 funta tygodniowo. Świadczenie może być wypłacane przez maksimum 28 tygodni.

Niemcy

Umowa: Mimo że może mieć charakter ustny, to warto domagać się jej w formie pisemnej. Pracodawca ma miesiąc od momentu zatrudnienia na pisemne przedstawienie pracownikowi najważniejszych informacji na temat stosunku pracy. Taka informacja powinna zawierać: nazwę pracodawcy, czas i miejsce rozpoczęcia pracy, opis obowiązków, wysokość wynagrodzenia, liczbę godzin pracy, informacje o urlopie wypoczynkowym, termin wypowiedzenia umowy, informacje o związkach zawodowych działających w miejscu pracy.

Czas pracy: Tygodniowy czas pracy wynosi średnio 39 godzin (4 dni po 8 godzin i 7 godzin w piątek).

Wynagrodzenie: W Niemczech nie ma ustawowej pensji minimalnej, jak np. w Wielkiej Brytanii czy Holandii. Jednak w przypadku niektórych branż i zawodów występuje wynagrodzenie, poniżej którego pracodawca nie może zejść. Niestety, nie są to przejrzyste przepisy i różnią się w zależności od rejonu Niemiec.

Urlop wypoczynkowy: Niemieckie prawo pracy przewiduje 24 dni urlopu, przy czym zaliczają się do niego również soboty. Oznacza to, że pracownik ma prawo do co najmniej czterech tygodni urlopu rocznie.

Świadczenia chorobowe: Przez pierwsze sześć tygodni choroby Krankengeld w wysokości 100 proc. pensji wypłaca pracodawca. Po tym czasie świadczenie w wysokości 70 proc. wynagrodzenia wypłaca ubezpieczyciel.

Holandia

Umowa: Najpopularniejszą formą zatrudnienia w Holandii jest umowa o pracę z agencją pracy, która "wypożycza" pracownika firmom. Jednak bez względu na rodzaj pracodawcy i to, że w kraju umowa ustna ma charakter wiążący, warto domagać się dokumentu na piśmie. W umowie powinny znaleźć się wszystkie informacje na temat warunków pracy, w tym ustalenia na temat urlopu wypoczynkowego czy sposobu naliczania składek emerytalnych.

Czas pracy: Maksymalnie w Holandii można pracować 12 godzin dziennie, 60 godzin tygodniowo, najczęściej jednak można spotkać się z 48-godzinnym tygodniem pracy.

Wynagrodzenie: Pracownicy w Holandii nie mogą zarabiać poniżej ustawowej płacy minimalnej, która zależy m.in. od wieku pracownika. Dla osób, które ukończyły 23 lata, jest to 1469,4 euro miesięcznie, czyli 339,1 euro tygodniowo. Wysokość płacy minimalnej zmienia się dwa razy w roku - w styczniu i lipcu.

Urlop wypoczynkowy: Długość urlopu powinna być wyszczególniona w umowie o pracę lub umowie zbiorowej. Nie może być on jednak krótszy niż czterokrotność liczby godzin pracy danego pracownika w tygodniu. Oznacza to, że osobie pracującej 40 godzin w tygodniu, przysługuje co najmniej 20 dni urlopu. W praktyce jednak umowy zbiorowe przewidują dłuższe okresy urlopowe, zazwyczaj do 30 dni rocznie.

Świadczenia chorobowe: W razie choroby pracownik otrzyma co najmniej 70 proc. przeciętnego dziennego wynagrodzenia w roku, w którym zachorował. Pracodawca wypłaca je przez 104 tygodnie lub do dnia zakończenia umowy o pracę.

Zobacz także