Zacznij zarabiać - od nowego roku
Definicja wynagrodzenia z Kodeksu Pracy: wynagrodzenie jest podstawowym i najważniejszym finansowym obowiązkiem pracodawcy w stosunku do zatrudnionych pracowników. Wynagrodzenie za
pracę jest obligatoryjne o charakterze przysparzająco - majątkowym, które zgodnie z art. 78 § 1 Kodeksu
pracy powinno być tak ustalone, aby odpowiadało w szczególności:
rodzajowi wykonywanej pracy,
kwalifikacjom pracownika wymaganym do wykonywania danej pracy,
ilości świadczonej pracy,
jakości świadczonej pracy. Nawiązanie stosunku pracy prowadzi do powstania dwóch obszarów. Pierwszy obszar zobowiązania dotyczy pracownika, który przez nawiązanie stosunku pracy zobowiązuje się do wykonania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem. Drugi dotyczy pracodawcy, który nawiązując stosunek pracy z pracownikiem zobowiązuje się do jego zatrudnienia oraz wypłacania mu wynagrodzenia z tego tytułu.
Zawierając umowę o pracę, strony muszą uzgodnić określony rozmiar, formę i inne szczegóły dotyczące warunków zatrudnienia (mówi o tym art. 29 Kodeksu Pracy). W ramach umowy tej pracownik zobowiązuje się wykonywać pracę sumiennie i starannie oraz stosować się do zaleceń pracodawcy (art. 100 Kodeksu Pracy), pracodawca zaś zobowiązuje się wypłacać wynagrodzenie w wysokości przewidzianej w umowie o pracę nie niższe jednak od minimalnego wynagrodzenia lub odpowiedniej jego części stosownie do wymiaru zatrudnienia. (Art. 94 K.P.)
Od wynagrodzenia za pracę w różnych jego składnikach i odmianach odróżnić trzeba:
inne świadczenia związane z pracą nie będące wynagrodzeniem za pracę, np. świadczenia socjalne,
świadczenia odszkodowawcze, które mają za zadanie wyrównać szkodę na osobie lub w mieniu pracownika, np. odszkodowanie z tytułu wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę,
świadczenia kompensacyjne mające na celu zrekompensować pracownikowi wydatki poniesione w czasie trwania stosunku pracy, które obciążają pracodawcę np. należności z tytułu kosztów podróży służbowej. Warunki wynagradzania za pracę oraz przyznawanie innych świadczeń związanych z pracą należy do zakresu zadań polityki personalnej przedsiębiorstwa. W zależności od formy prawno-organizacyjnej firmy, wielkości i struktury zatrudnienia oraz branży, w której działa podmiot gospodarczy, pracodawca ustala wysokość przyznawanych pracownikom stawek wynagrodzenia za pracę określonego rodzaju lub na określonym stanowisku.
Osobiste zaszeregowanie pracownika może być przewidziane w umowie o pracę albo przy pomocy stawki miesięcznego wynagrodzenia w stałej wysokości, albo przy pomocy stawki godzinowej wynagrodzenia za pracę.
Wynagrodzenie określone stałą miesięczną stawką charakteryzuje się tym, że pracownik w każdym miesiącu zatrudnienia otrzymuje tę samą, ustaloną umownie kwotę, bez względu na to, jaka wielkość normatywnego czasu pracy ma być przez niego, zgodnie z umową o pracę, przepracowana.
Wynagrodzenie określone stawką godzinową charakteryzuje się tym, że pracownik otrzyma w każdym miesiącu zatrudnienia różną wysokość wynagrodzenia za pracę, uzależnioną od liczby godzin odpowiadających w danym miesiącu normatywnemu czasowi pracy.
W przypadku wynagradzania wedle stałej stawki wynagrodzenia miesięcznego, stawka godzinowa obliczona jako wynagrodzenie za 1 godzinę urlopu wypoczynkowego będzie zawsze taka sama.
W przypadku godzinowego wynagrodzenia umownego, stawka godzinowa dla celów obliczenia wynagrodzenia za urlop lub ekwiwalentu urlopowego będzie zróżnicowana, w zależności od tego, z jakiego okresu będziemy ustalali podstawę wymiaru wynagrodzenia.
Wypowiedzenie zmieniające warunki pracy i płacy Pracodawca, chcąc zmienić pracownikowi warunki pracy lub płacy na niekorzyść, musi dokonać wypowiedzenia zmieniającego. Wypowiedzenia zmieniającego można dokonać zarówno w przypadku umów zawartych na czas nieokreślony, jak również w umowach zawartych na okres próbny oraz w umowach na czas określony zawartych na okres dłuższy niż 6 miesięcy, jeżeli strony zastrzegły w takiej umowie możliwość jej wypowiedzenia.
