Umowa na czas określony

Anna Maria Sierpińska
16.07.2008 , aktualizacja: 08.09.2008 16:41
A A A Drukuj
Zgodnie z kodeksem pracy umowa na czas określony jest jedną z trzech rodzajów umów terminowych. Charakterystyczną cechą tejże umowy jest fakt, iż zawierana jest na ściśle określony termin końcowy stosunku pracy (może trwać zarówno kilka dni, miesięcy jak i kilka lat).
Kodeks pracy nie przewiduje ograniczenia co do długości trwania umowy na czas określony. Jednakże konieczne jest określenie terminu zakończenia współpracy (chociażby w przybliżeniu) - ażeby zdarzenie wyznaczające koniec stosunku pracy było pewne i obiektywnie łatwe do ustalenia w czasie. Umowa na czas określony rozwiązuje się z mocy prawa po upływie okresu, na który została zawarta.

Podkreślić należy, że owa umowa zawierana jest w celu wykonywania zadań oznaczonych w czasie, lub też może być stosowana ze względu na okresowy charakter pewnych grup zawodowych (np. artyści, pracownicy delegowani za granicę).

Umowa na czas określony może być stosowana, w zakresie dopuszczonym prawem, w zasadzie ze wszystkimi pracownikami. Wyjątek stanowią pracownicy młodociani nieposiadający kwalifikacji zawodowych, których wolno zatrudniać tylko na podstawie umów w celu przygotowania zawodowego.

Warunki pracy takich pracowników powinny być kształtowane w taki sam sposób jak pracowników stałych. Jakakolwiek dyskryminacja ze względu na zatrudnienie na czas określony jest niedopuszczalna (art. 11(1) i 18(3a) k.p). A przy przyjmowaniu do pracy na czas nieokreślony pracodawca nie powinien pomijać pracowników zatrudnionych na czas zastępstwa.

Pracownik zatrudniony na umowę na czas określony nie jest objęty ochroną trwałości stosunku pracy oraz ewentualnym prawem do odprawy, chyba, że zakończenie zatrudnienia następuje z przyczyn niedotyczących pracownika. To wedle ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. z 2003 r. nr 90, poz. 844) - odprawa należy się takiemu pracownikowi a wysokość odprawy zależy od tego, jak długo pracownik był zatrudniony u pracodawcy.

Wykazać należy, iż przepisy kodeksu pracy przewidują tylko ochronę w przypadku pracownicy w ciąży. Kobieta w ciąży zatrudniona na jeden miesiąc, której umowa na czas określony uległaby rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży - przedłuża się do dnia porodu (art. 177 § 3 k.p). Kobieta otrzymuje uprawnienie do zasiłku macierzyńskiego, ale nie ma prawa do urlopu macierzyńskiego, ani wychowawczego, gdyż urlopy te należą się tylko pracownicom pozostającym w stosunku pracy (umowa o pracę musi obowiązywać).

Umowa na czas określony z reguły nie jest zbytnio korzystna dla pracownika. Tak więc przepis art. 25(1) § 1 k.p. określa, iż zawarcie kolejnej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony -jeżeli poprzednio strony dwukrotnie zawarły umowę o pracę na czas określony na następujące po sobie okresy, o ile przerwa między rozwiązaniem poprzedniej a nawiązaniem kolejnej umowy o pracę nie przekroczyła 1 miesiąca. Poza tym bezskuteczne jest tzw. anektowanie tejże umowy w celu obejścia zatrudnienia pracownika na czas nieokreślony. Ponieważ aneks traktowany jest jak zawarcie kolejnej umowy na czas określony.

Niemniej jednak przepis wyżej wymieniony nie dotyczy umów o pracę na czas określony zawartych w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy, oraz w celu wykonywania pracy o charakterze dorywczym lub sezonowym albo zadań realizowanych cyklicznie (art. 25(1) § 3 k.p).

Wypowiedzenie umowy

Wedle kodeksu pracy okres wypowiedzenia jest to czas po upływie, którego zgodnie z oświadczeniem stron ustaje współpraca. Wypowiedzenie umowy o pracę powinno zostać złożone drugiej stronie w formie pisemne. Podkreślić należy jednak, że umowa na czas określony rozwiązuje się z mocy prawa po upływie okresu, na który została zawarta. Toteż bezprawne jest rozwiązanie jej za wypowiedzeniem chyba, że owa umowa zawiera w swojej treści deklarację o prawie do wypowiedzenia tzw. klauzula o wypowiedzeniu.

Wypowiedzenie umowy o pracę na czas określony nie wymaga uzasadnienia żadnej ze stron stosunku pracy. Przy zawieraniu umowy o pracę na czas określony, dłuższy niż 6 miesięcy, strony mogą uwzględnić wcześniejsze rozwiązanie za 2-tygodniowym wypowiedzeniem (art. 33 k.p.). Umowa zawarta na okres krótszy niż 6 miesięcy nie podlega wypowiedzeniu.

Ponadto umowa o pracę zawarta na czas określony może być również wypowiedziana z przyczyn niedotyczących pracownika przez każdą ze stron za dwutygodniowym wypowiedzeniem - w razie ogłoszenia upadłości lub likwidacji zakładu pracy lub z innych przyczyn (art. 41 § 2 k.p.).

W razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu (art. 45 § 1 k.p.).

Zobacz także
  • Umowa na czas określony monika43 12.02.09, 12:45

    miałam umowe na trzy miesiace potem na dziewiec i nastepna na dwa lata pracuje w leclercu ale juz nie długo bo mam wypowiedzenie 1 lutego dostałam umowe a 9 wypowiedzenie z pracy juz drugi »

  • Umowa na czas określony konigstiger 11.01.10, 15:05

    Na stronie www.umowaoprace.pl też można sporo przeczytać między innymi o umowie na czas określony.»

Wydarzenia rynku pracy