Wypowiedzenie umowy o pracę jest to jednostronna czynność prawna. Pismo oświadczające o rozwiązaniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony za wypowiedzeniem, jak również każde rozwiązanie umowy o pracę przez pracodawcę powinno wykazywać przyczynę uzasadniającą rozwiązanie umowy. Rozwiązanie terminowej umowy o pracę nie wymaga uzasadnienia. Pamiętać należy też, że procedura prawna wymaga, aby wypowiedzenie umowy o pracę zostało złożone drugiej stronie w formie pisemnej.
Przepisy kodeksu pracy nie regulują jednoznacznie kwestii, w którym momencie trwającego stosunku pracy następuje złożenie oświadczenia woli drugiej stronie. Ustawodawca określił, iż w sprawach nienormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami prawa pracy (art. 61 k.c). Niemniej jednak spore wątpliwości powstają w sytuacji, gdy pracownika nie ma w pracy a także, kiedy nie odbiera wysyłanej do niego korespondencji zawierającej oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu stosunku pracy. W tej kwestii swoje stanowisko wyraził Sąd Najwyższy.
Wyrok Sądu Najwyższego
Dyrektorka Szkoły Podstawowej powiadamia nauczycielkę o rozwiązaniu współpracy z powodu jej notorycznej nieobecności. Oświadczenie o wypowiedzeniu stosunku pracy (z mianowania z uwagi na zmiany organizacyjne a także na zmiany planów nauczania uniemożliwiające dalsze zatrudnianie (art. 20 ust. 1 Karty Nauczyciela), z wykazaniem okresu wypowiedzenia - wysłano powódce pocztową. Pismo było dwukrotnie awizowane, jednakże nauczycielka nie odebrała tejże przesyłki. Ponadto bezskuteczne również okazało się, gdy dyrektorka Szkoły Podstawowej kilkakrotnie próbowała doręczyć powódce wypowiedzenie poprzez męża powódki, syna powódki, Urząd Miasta i Gminy a także przez Straż Miejską. W konsekwencji dyrektorka stwierdziła, iż oświadczenie - pismo o wypowiedzeniu umowy o pracę zostało doręczone nauczycielce. Za datę doręczenia pisma o wypowiedzeniu umowy o pracę uznano - (7 dni od chwili drugiego awizowania przesyłki). Powódka nie uznała działania pracodawcy i odwołała się od wypowiedzenia umowy o pracę do sądu pracy, poza tym nauczycielka zgłosiła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.
Sąd Najwyższy w powyższej sprawie (wyrok z dnia 5 października 2005 r., sygn. akt I PK 37/2005) określił, iż powódka nie wykazała utrudnień uniemożliwiających jej odebranie awizowanej przesyłki z urzędu pocztowego. Sąd Najwyższy wykazał, że do określenia tej chwili, czyli momentu złożenia oświadczenia woli drugiej stronie należy stosować przepisy kodeksu cywilnego art. 611 w zw. z art. 300 kodeksu pracy. Przyjąć należy, iż dwukrotne awizowanie przesyłki poleconej zawierającej oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu stosunku pracy stwarza domniemane faktyczne możliwości zapoznania się przez pracownika z jego treścią. Oznacza to, że nieodebranie przesyłki przez pracownika nie ma wpływu na skuteczność dokonanego wypowiedzenia i nie ma podstawy do przywrócenia przekroczonego terminu (art. 30 § 5 k.p. w związku z art. 264 § 1 k.p.),
