Definicja

Detektyw (ang. detective, łac. detegere, detectum - odkryć, wykryć) jest agentem państwowego lub prywatnego biura śledczego, który - nieco inaczej niż policjant, choć w podobnym celu, prowadzi dochodzenia.



Predyspozycje

Najważniejsze są cechy osobowości, czyli zdolność logicznego myślenia, brak podatności na emocje, umiejętność pracy w stresie, opanowanie, a także sprawność fizyczna i wiedza z zakresu prawa oraz technik dochodzeniowych. Ważna jest też konsekwencja, upór i optymizm oraz wiara w skuteczność swoich działań.

Detektyw powinien posiadać wykształcenie wyższe, choć w Polsce niewiele uczelni proponuje studia dostosowane do potrzeb branży. Specjalność o tym charakterze prowadzą niektóre uczelnie niepaństwowe w ramach studiów ochrona osób i mienia. Jeśli kandydat na detektywa dobrze zna prawo i procedury administracyjne, jest mu łatwiej w tym zawodzie.



Dawniej i dziś

Detektyw nie jest zawodem o długiej historii. Oczywiście można się doszukiwać tradycji profesji już w starożytności, ale tak naprawdę rozwinęła się ona dopiero w XX w., głównie w krajach demokratycznych, gdzie detektyw nie był traktowany jako konkurencja dla policji państwowej.



Status społeczny

Detektyw to osoba o sporym prestiżu społecznym z racji dostępu do nieznanych innym tajemnic. Stopniowo zawód ten staje się coraz bardziej znany, ale wciąż panują błędne opinie o prawdziwym charakterze tej pracy. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że detektyw musi znać procedury administracyjne, że powinien być dobrze wykształcony i wiele może zdziałać nie przymusem, a czynnościami administracyjnymi.



Jak zostać detektywem?

Ścieżka edukacyjna w przypadku tej profesji nie jest oczywista. Najłatwiej i najszybciej zostać detektywem, wybierając naukę w jednej z wielu szkół policealnych. Można wtedy zostać najpierw pracownikiem ochrony (tzw. ochroniarzem), któremu jednak daleko do licencji detektywa. Dużo bardziej przydają się studia z zakresu administracji publicznej z odpowiednią specjalnością, ponieważ gwarantują stosowną wiedzę prawną na temat procedur administracyjnych oraz dobre wyszkolenie fizyczne.

Specjalności tego typu nie ma w Polsce wiele, ale prowadzi je 11 szkół niepaństwowych. Każda w nieco innym celu: absolwenci niektórych z nich znajdą pracę w administracji państwowej, policji, wojsku, obronie cywilnej czy w samorządzie lokalnym, a część nastawia się na wykształcenie samodzielnych detektywów i specjalistów od ochrony oraz od zarządzania bezpieczeństwem.

Na większości uczelni program zakłada wykształcenie absolwenta posiadającego wiedzę z zakresu prawa, ekonomii i zagadnień szeroko pojętego bezpieczeństwa oraz działalności administracyjnej, gospodarczej i handlowej, w tym również fizycznej ochrony osób, obiektów i mienia.

Niezależnie od zajęć teoretycznych, sporą wagę przykłada się do sprawności fizycznej studentów. Znajomość sportów walki, umiejętność samoobrony i stosowania technik interwencyjnych to ważny element wykształcenia. Każdy ze studentów musi też umieć skutecznie używać broni palnej.

W ramach przedmiotów teoretycznych naucza się np. przedmiotów ogólnych, jak prawo konstytucyjne, prawo i postępowanie karne, prawo administracyjne, psychologia, etyka zawodowa, ekonomia czy języki obce. Do programu obowiązkowego zalicza się też przedmioty specjalistyczne, jak prawo gospodarcze i ochrona obrotu gospodarczego, taktyka i technika operacyjna, wywiad i kontrwywiad gospodarczy, techniczne systemy zabezpieczające, kryminalistyka (w tym badanie dokumentów, pisma, pieniędzy, śladów z wykorzystaniem chemii, traseologicznie, mechanoskopijnie, daktyloskopijnie, biologicznie, badanie broni i amunicji, fonoskopia) oraz zajęcia z zakresu sprawności fizycznej i technicznej. Do tych ostatnich dodaje się zwykle ratownictwo medyczne i wodne (w niektórych szkołach nawet umiejętność nurkowania z aparaturą), wspinaczkę, pirotechnikę i oczywiście strzelanie.

Detektyw z takim wykształceniem działa głównie na zlecenie. Zajmuje się zbieraniem informacji pochodzących z różnych źródeł, poddaje je analizie i przetwarza po to, żeby ustalić fakty (zdarzenia, okoliczności, osoby związane ze zleconymi mu sprawami). Jego techniki działania to m.in. wywiady, obserwacje, wykonywanie zdjęć lub filmowanie, zbieranie odpowiednich dokumentów. A wszystko to w celu odnalezienia osób zaginionych lub utraconego mienia.

ŹRÓDŁO:

Źródło: Park Edukacja

1 2  następne »