Definicja

To pojęcie znane było już dawnym malarzom. Dziś znaczy coś więcej. Modelka lub model to kobieta lub mężczyzna prezentujący ubiory lub kosmetyki w trakcie pokazów mody. Współczesne modelki są angażowane również do spotów reklamowych i filmów, stają się wizerunkiem czy "twarzą" chcących się liczyć na rynku firm. Dotyczy to nie tylko firm kosmetycznych czy wydawców magazynów mody, ale każdej firmy, która pragnie być utożsamiana z pięknem. W sztuce znaczenie tego pojęcia nie zmieniło się od wieków: modelki i modele pozują malarzom, rzeźbiarzom i fotografom.



Predyspozycje

Od modelki czy modela wymaga się przede wszystkim urody, wdzięku, panowania nad ciałem, poczucia rytmu i dbałości o wygląd. Ale piękno jest pojęciem względnym. Zapotrzebowanie na typ urody zmienia się z roku na rok. Dlatego nie bez znaczenia jest elastyczność, umiejętność odgrywania różnych nastrojów, mimika twarzy. Komunikatywność, łatwość w nawiązywaniu kontaktów również bardzo się przyda w pracy modela czy modelki. W głównej mierze jednak decyduje właśnie osobowość, a następnie wdzięk. Modelki zazwyczaj zaczynają karierę w wieku 15 lat, a kończą ją około 22 roku życia, choć niekiedy pracują aż do trzydziestki; wszystko to zależy od typu urody i zapotrzebowania na niego.

Konieczne są odpowiednie wymiary (od 174 do najwyżej 180 cm wzrostu), nie więcej niż 92 cm w biodrach i do około 60 cm w talii. Kandydat na modela powinien mieć od 184 do 190 cm wzrostu. Ważne są regularne rysy i proporcjonalne ciało. Do tego niezbędna jest zdrowa cera, ładne zęby i zadbane włosy - dotyczy to także panów. Trzeba mieć także to coś, czyli urok, seksapil.

Z predyspozycji psychicznych warto wymienić odporność na stres, umiejętność przystosowania się do każdego otoczenia (podróże), samodzielność i wyobraźnię.



Dawniej i dziś

Pojecie modelki w dzisiejszym znaczeniu ukształtowało się na dobre w XX w. Od momentu, kiedy w 1914 r. w Chicago odbył się pierwszy pokaz mody, historia modellingu potoczyła się szybko.

Pierwsze fotomodelki pojawiły się około 1920 r., a pierwsza agencja modelek powstała również w USA, w 1928 r. Zatrudniano w niej wówczas głównie aktorki i mniej znane gwiazdki kina. Po II wojnie światowej agencje modelek rozpowszechniły się w Europie, głównie w Paryżu. W latach 80. ubiegłego wieku w środowisku zapanowała moda na liczne specjalizacje.



Status społeczny

Modelki są uznawane nie tyle za artystki, co za przedstawicielki tzw. show-biznesu. Wiąże się z tym prestiż oraz popularność, choć warto wiedzieć, że tylko dla nielicznych (rzadziej modeli) z tzw. topu, czyli czołówki światowej. Tysiące modelek i modeli zatrudnionych na świecie nigdy nie pojawiło się na okładce pisma, nigdy nie przeprowadzono z nimi też żadnego wywiadu. Jednak kariery tych najbardziej znanych są rzeczywiście imponujące i przyciągają jak magnes.



Jak zostać modelką?

Tzw. szkoły modelek w Polsce, policealne lub prowadzone w formie kursów, zazwyczaj nie gwarantują odpowiedniego przygotowania, zdarza się tak, że jest to tylko strata pieniędzy i czasu. Dlatego należy być bardzo ostrożnym przy podejmowaniu decyzji o wyborze któregoś z kursów.

Kandydatka na modelkę powinna przede wszystkim zgłosić się do agencji modelek i przedstawić swoje prywatne zdjęcia. Dobrym agencjom na sam początek takie zdjęcia powinny wystarczyć. Jeżeli stwierdzą, że dana kandydatka reprezentuje pewną charyzmę, zapewne zaproszą ją na spotkanie i na próbną sesję (na koszt agencji). Dopiero wtedy, po właściwej ocenie predyspozycji kandydatki do zawodu, można wziąć pod uwagę naukę w którejś ze szkół modelek.

W szkole modelek czekają kandydatów kilkumiesięczne lub roczne zajęcia z kosmetyki i makijażu, stylizacji ubioru oraz zajęcie praktyczne z estetyki ruchu i aranżacji pokazu. Ponadto kandydatki studiują modę pod kątem współczesnych trendów, zachowań na pokazach oraz umiejętności jej prezentowania. W praktyce poznają też zasady pozowania i fotografowania oraz filmowania mody, odbywają sesje fotograficzne. Każdy kandydat uczy się też zasad zdrowego odżywiania i diety.

W programach niektórych szkół są też przedmioty społeczne, takie jak społeczne aspekty mody, savoir-vivre, asertywność czy komunikacja z ludźmi. W bardziej profesjonalnych uczy się również kosmetyki, makijażu oraz wizażu, a z przedmiotów z kręgu kultury fizycznej również korekty sylwetki, dbałości o własne ciało. Do działu przedmiotów muzyczno-ruchowych należy rytmika, ruch i choreografia.

ŹRÓDŁO:

Źródło: Park Edukacja

1 2  następne »