Kalkulator wynagrodzeń 2009 - oblicz swoje składki i pensję według nowych podatków

Odszedłem, bo zarabiałem 800 zł

Michał G., do niedawna pracownik agencji nieruchomości

Długo pracowałeś jako pośrednik mieszkaniowy?

- Od początku 2007 roku.

A dlaczego zrezygnowałeś?

- Bo ostatnio nic nie zarabiałem. W lepszych czasach udawało mi się wyciągnąć 8 tys. miesięcznie, w ostatnich miesiącach przed wypowiedzeniem - dziesięć razy mniej.

Czemu aż tak mało?

- Rynek siadł, a poza tym ja nie miałem licencji, więc nie mogłem działać samodzielnie, tylko pod nadzorem, jako asystent pośrednika.

Nie dało się czegoś zrobić, żebyś jednak wyciągał więcej? Na pewno macie jakieś swoje triki?

- Oczywiście, w końcu agent mieszkaniowy to handlowiec, więc różne chwyty marketingowe są dozwolone. Wiele agencji zamieszcza wśród swoich ofert jakąś niesamowitą okazję. Gdy klient zadzwoni, okazuje się, że wprawdzie ta nieruchomość została już sprzedana, ale "mamy dla pana inne bardzo ciekawe oferty". Na szkoleniach z marketingu mieliśmy też techniki dostosowane do konkretnego rodzaju klienta.

To jak byś namawiał do zakupu mieszkania np. małżeństwo z małymi dziećmi?

- Przede wszystkim bym podkreślał, że mieszkanie jest bardzo bezpieczne, że w okolicy jest park, plac zabaw, przedszkole. Ważna tu by była winda czy to, że mieszkanie jest jasne i czyste. Żeby było bardziej przytulnie i domowo, często przed wizytą z klientem zaleca się właścicielom, żeby włożyli do piekarnika laskę wanilii czy drożdżowe ciasto. Albo żeby chociaż coś zrobili z dymem papierosowym czy z psem - dziecko mogłoby się przestraszyć. Ja tak naprawdę bardzo nie lubię manipulacji i starałem się nie wmawiać klientom bzdur. Stawiałem na dobre relacje z ludźmi.

To znaczy?

- Lubiłem zaprzyjaźniać się z klientami. Spędzałem z nimi sporo czasu, piliśmy razem herbatę czy kawę, oni mi opowiadali swoje historie. Zawód agenta jest bardzo specyficzny, bo poznaje się ludzi zazwyczaj w przełomowym momencie w ich życiu. Mieszkanie się sprzedaje, gdy ktoś umrze, ktoś się urodzi, ktoś się rozwiedzie czy wyjdzie za mąż. A ludzie komuś muszą o tym opowiedzieć.

I opłaciło ci się to?

- Nie. Bo to się wcale nie przekładało na transakcje. Ludzie nie są lojalni. Ile razy ktoś do mnie dzwonił i mówił: "Jest pan najlepszym pośrednikiem na świecie, będę pana wszystkim polecać, ale wczoraj podpisałam umowę przedwstępną z inną agencją. Bardzo pana przepraszam" - i "trzask" słuchawką.

Właśnie chyba najbardziej mnie w tej pracy dołowała nielojalność ludzi. Nachodzisz się, nadrepczesz, nadzwonisz. Przedwstępna już jest podpisana, więc rano do sądu po księgę wieczystą. Potem trzeba umówić notariusza na już, bo jeszcze któraś strona się wycofa. On zwykle nie ma czasu, więc trzeba naciskać aż do skutku. I już jest wszystko załatwione, domówione, aż tu klient... znika! Wyłącza telefon i nie ma człowieka. Ale co zrobić, musisz się z tym pogodzić i iść dalej. Nie możesz się wściekać, zastanawiać, roztrząsać, tylko musisz iść dalej. To wymaga bardzo dużo siły. Ale praca handlowca właśnie na tym polega. Nie zrażać się, iść dalej, następny klient, umawiasz się, oddzwaniasz itp. Dzwonią do mnie w niedzielę, gdy jem obiad z rodziną, i mówią: "Panie Michale, bo ja tu właśnie znalazłem takie ogłoszenie w internecie. Sprawdzi mi pan numer oferty?".

I sprawdzałeś?

- Nie. Może byłem za mało zdeterminowany do tego zawodu. I denerwowało mnie, że ktoś w ogóle nie szanuje mojego czasu i życia prywatnego. Oprócz stresu związanego w wynagrodzeniem chyba właśnie to, że ten zawód ma tak mały prestiż, przyczyniło się do mojej rezygnacji.