Idąc do urzędu, bezrobotny powinien zabrać dokumenty potwierdzające tożsamość, świadectwa pracy z całego okresu zatrudnienia, numer NIP oraz legitymację ubezpieczeniową. Mężczyźni biorą ze sobą także książeczkę wojskową. W przypadku osób, które prowadziły własną działalność gospodarczą konieczne jest dostarczenie wszystkich decyzji o wykreśleniu z ewidencji tych działalności wraz z zaświadczeniami ZUS o okresach opłacania składek na ubezpieczenia społeczne razem z podstawą wymiaru. Ci, którzy pracowali na pół czy trzy czwarte etatu lub na umowę zlecenie, muszą dostarczyć zaświadczenie o wysokości zarobku i składkach na ZUS za każdy przepracowany miesiąc. Zaświadczenie to pochodzi z zakładu pracy. Jeśli któregoś z tych dokumentów nie dostarczy - urzędnik bezrobotnego nie zarejestruje.

Do urzędu pracy trzeba udać się osobiście. Pierwszym krokiem jest wypełnienie karty rejestracyjnej. Wbrew pozorom nie jest to takie proste i łatwo się pomylić. Zwłaszcza, jeśli robi się to w urzędzie pełnym ludzi, na kolanie lub niewygodnym stoliku w kącie i po raz pierwszy. Początkujący bezrobotny wypełnia tylko pola białe. Jeszcze zanim pójdzie do urzędu, może przygotować sobie ściągę - wypisać wszystkie miejsca, w których pracował, razem z datami. Jeśli będą w jednym miejscu, wszystko pójdzie szybciej. Nie powinien jednak oszukiwać, bo urzędnicy i tak wszystko sprawdzają i porównują z oryginalnymi papierami, a poświadczenie podpisem powoduje, że za wszelkie nieprawdziwe informacje odpowiada się karnie. Kiedy początkujący bezrobotny wypełni wszystkie rubryki, składa kartę w odpowiednim okienku, a urzędnik go rejestruje. Załatwione.

Zarejestrowana osoba zobowiązana jest do niezwłocznego informowania powiatowego urzędu pracy o wszelkich zmianach danych w karcie rejestracyjnej. Ponadto, po dokładnej weryfikacji już posiadanych, urząd może prosić o przedłożenie innych dodatkowych dokumentów.